Dómur Hæstaréttar í máli nr. 672/2012 varðar bílasamning milli Lýsingar hf. og viðskiptamanns félagsins frá árinu 2006. Samningurinn er að hálfu leyti gengistryggður og að hálfu leyti í íslenskum krónum og lýtur þetta mál að krónuhluta samningsins.

Málatilbúnaður viðskiptamannsins í málinu byggðist á því að ekki væri heimild í samningi aðila til þess að verðtryggja og breyta vöxtum af íslenska hluta samningsins.

Niðurstaða Hæstaréttar er í stuttu máli sú að skilmálar um verðtryggingu og breytilega vexti á íslenskum krónuhluta hafi ekki komið nægilega skýrt fram í samningi aðila til að hægt væri að byggja á þeim og var í því sambandi sérstaklega vísað til laga nr. 121/1994 um neytendalán. Var Lýsing dæmd til að endurgreiða viðskiptamanninum það sem hann hafði ofgreitt samkvæmt þessu og kom útreikningur þeirrar fjárhæðar ekki til sérstakrar skoðunar í málinu.

Lýsing hefur lýst þeirri von sinni að dómar Hæstaréttar um umdeilda samninga félagsins verði til þess að eyða réttaróvissu. Lýsing ætlar sér skamman tíma til að fara yfir forsendur og niðurstöður Hæstaréttar til að meta hvort og þá að hvaða leyti dómurinn hefur fordæmisgildi fyrir aðra samninga hjá félaginu.

Gerðar hafa verið ýmsar ráðstafanir til að tryggja stöðu viðskiptamanna Lýsingar ef dómar falla þeim í vil og Lýsingu verði gert að endurreikna samninga og/eða endurgreiða þeim og hefur Lýsing tryggt sér nægilegt laust fé til að mæta þeim niðurstöðum.

Frá og með 1. janúar 2013 þurfa viðskiptavinir Lýsingar hf. að nota sérstakt öryggisnúmer til að fá upplýsingar símleiðis um viðskipti sín hjá félaginu.

Viðskiptavinir sem koma á skrifstofu Lýsingar og vilja fá upplýsingar um viðskipti sín þurfa að framvísa skilríkjum útgefnum af opinberum aðilum s.s. vegabréfi, ökuskírteini eða nafnskírteini. Að gefnu tilefni viljum við taka fram að debet- og kreditkort teljast ekki sem löggilt skilríki.

Með þessu fyrirkomulagi vill Lýsing tryggja að upplýsingar séu einungis veittar þeim viðskptavini er upplýsingarnar varða.

Sótt er um öryggisnúmer á þjónustuvef Lýsingar, www.lysing.is. Öryggisnúmer er í framhaldi af því sent í heimabanka viðkomandi viðskiptavinar. Úthlutuðu öryggisnúmeri er hægt að breyta á þjónustuvefnum eða með því að koma á skrifstofu Lýsingar.

Vakin er athygli á að sýna varkárni við meðferð öryggisnúmers en viðskiptavini er óheimilt að veita öðrum upplýsingar um öryggisnúmer sitt. Mikilvægt er að breyta öryggisnúmerinu samstundis ef grunur leikur á að óviðkomandi aðili hafi fengið vitneskju um það. Viðskiptavinir Lýsingar bera ábyrgð á þeim upplýsingum sem fengnar eru með notkun öryggisnúmers.

Hafir þú spurningar varðandi öryggisnúmerið og/eða notkun þess þá bendum við þér á að hafa samband við þjónustuver okkar í síma 540-1540 eða senda okkur tölvupóst á netfangið thjonustuver@lysing.is

Lýsing hf. er meðal helstu fjárhagslegra bakhjarla Samhjálpar á árinu 2012.

"Margir skjólstæðingar Samhjálpar eiga ekki í nein hús að venda en geta leitað til okkar," segir Karl V. Matthíasson, framkvæmdastjóri Samhjálpar. "Reksturinn er fjölbreyttur og ekki útlátalaus. Því ríður á að Samhjálp geti reitt sig á stuðningsaðila á borð við Lýsingu."

"Í raun kom það okkur á óvart hve fjölbreytt og umfangsmikil starfsemi Samhjálpar er," segir Arnar Snær Kárason, framkvæmdastjóri hjá Lýsingu. "Með hliðsjón af brýnum góðgerðarstörfum Samhjálpar er Lýsing afar ánægð með að hafa getað létt undir með samtökunum."

Markmið Samhjálpar er að veita bjargir þeim einstaklingum sem halloka hafa farið í lífinu vegna sjúkdóma, fátæktar eða annarra samfélagslegra vandamála og með því að stuðla að velferð og sjálfsbjörg þeirra. Það er meðal annars gert með sérfræðiráðgjöf og rekstri áfangaheimila. Hægt er að fræðast um starfsemi Samhjálpar á heimasíðu samtakanna www.samhjalp.is

Höfuðstöðvar Samhjálpar eru að Stangarhyl 3A í Reykjavík.

Dags. 26.11.2012
Lýsing hf. hefur þegar brugðist við athugasemdum, sem eru umfjöllunarefni í gagnsæistilkynningu Fjármálaeftirlitsins sem birt var í dag, þess efnis að viðskiptavini félagsins hafi í tilteknu tilviki á vormánuðum 2012 borið að fá fyllri svör en veitt voru um endurútreikning á samningi og varúðarráðstöfun í þágu skuldara.

Lýsing áleit fullnægjandi að vísa í fréttatilkynningu á heimasíðu félagsins. Í ágúst gaf Lýsing út nýja fréttatilkynningu með ítarlegri útskýringum. Fjármálaeftirlitið getur þeirra úrbóta sérstaklega í tilkynningu sinni og telur það samræmast góðum viðskiptaháttum að miðla upplýsingum að teknu eðlilegu tilliti til þagnarskyldu og hagsmuna félagsins hvort heldur er með fréttatilkynningum eða efnislegum svörum við fyrirspurnum.

Gagnsæistilkynning FME  

Dags. 21.11.2012

Rekstrarleigusamningur Lýsingar hf. er ekki lánssamningur, samkvæmt dómi Héraðsdóms Reykjavíkur í máli nr. 3680/2011, heldur leigusamningur, eins og nafnið bendir til, og því telst gengistrygging samningsins lögmæt.

Dómsmál þetta er til þess fallið að útkljá ágreining um samninga Lýsingar sem lúta að rekstrarleigu.

Í dómnum er tekið undir það sjónarmið Lýsingar að samningar þessir teljist leigusamningar en ekki lánssamningar með ólögmætu gengisviðmiði sem beri að endurreikna.

Dags. 08.11.2012

Dómur Héraðsdóms Reykjavíkur í máli nr. E-4137/2011 hefur ekki fordæmisgildi við endurútreikninga á vöxtum að mati Lýsingar.

Lýsing á ekki aðild að málinu heldur annað fjármálafyrirtæki auk þess sem dómurinn fylgir ekki forsendum Hæstaréttar í Borgarbyggðarmálinu (mál nr. 464/2012), þótt það hafi verið fyrirætlun héraðsdómarans (sjá útskýringar að neðan).

Jafnframt hefur dómum undirréttar í málum sem varða gengistryggingu oft verið breytt í Hæstarétti.

Dómstóla að leysa lögfræðileg álitaefni

Umrætt mál er höfðað í október 2011 og greinargerð Landsbankans skilað áður en dómur Hæstaréttar féll í fyrsta málinu um gildi fullnaðarkvittana. Landsbankinn gat því ekki tekið mið af þeim dómi í málatilbúnaði sínum. Afleiðing þessa er sú að ekki er tekið á þeim álitaefnum sem til stendur að leysa með 11 dómsmálum í kjölfar dóms Hæstaréttar í febrúar sl. Lýsing var fyrsta fjármálafyrirtækið til að þingfesta slíkt mál í júní sl. og leggur áherslu á að fá niðurstöðu í það mál eins fljótt og unnt er.

Lýsing væntir þess að í samræmi við grundvallarreglur réttarríkisins fái félagið notið þeirra stjórnarskrárvörðu réttinda að fá úrlausn álitefna fyrir sjálfstæðum og óhlutdrægum dómstól án pólitískrar íhlutunar.

Héraðsdómur fylgir ekki forsendum Hæstaréttar

Í dómi Hæstaréttar í Borgarbyggðarmálinu er ítarlega farið yfir hvort mismunur á endurreiknaðri fjárhæð (213.894.471) og höfuðstól eins og hann hefði átt að standa miðað við upphaflegar forsendur og fjölda greiddra afborgana (157.500.000) sé „umtalsverð“ fjárhæð (56.394.471) eins og þar segir orðrétt, miðað við upphaflegan höfuðstól lánsins (200.000.000). Í málinu var ekki gerður ágreiningur um þetta atriði.

Í héraðsdóminum er vísað til þess að taka „til skoðunar hvort þau skilyrði sam rakin eru í margnefndum dómi Hæstaréttar […] séu uppfyllt í málinu“. Eitt þeirra skilyrða er hvort fjárhæð sé „umtalsverð“. Þær reikniforsendur sem héraðsdómur notar eru hins vegar á skjön við dóm Hæstaréttar.
 

Þannig er ekki miðað við mismun á endurreiknuðum höfuðstól heldur er vísað til greiddra afborgana með vöxtum. Sú tala (kr. 4.260.973) kemur hvergi fram í forsendum Hæstaréttar við mat á því hvort fjárhæð sé umtalsverð. Þá er vísað til þess að af þeirri fjárhæð hafi stefndi greitt kr. 764.459 í vexti. Í forsendum Hæstaréttar við mat á því hvort fjárhæð sé umtalsverð er engin slík tala nefnd. Þá er í héraðsdóminum vísað til þess að endurreiknaðir vextir séu kr. 2.200.784. Í dómi Hæstaréttar er talað um endurreikning á höfuðstól og vöxtum. Síðan dregur héraðsdómur frá endurreiknuðum vöxtum fjárhæð greiddra vaxta (2.200.784-764.459 = 1.436.325) og fær út mismun sem hann telur umtalsverðan m.v. upphaflegan höfuðstól lánsins (kr. 5.972.378). Í dómi Hæstaréttar er miðað við upphaflegar forsendur m.v. fjölda greiddra afborgana og sú fjárhæð dregin frá endurreiknaðri fjárhæð afborgana og vaxta. Þetta er ekki gert í dómi héraðsdóms sem er þvert á forsendur Hæstaréttar.

Dags.23.10.2012

Fréttatilkynning vegna dóms Hæstaréttar nr. 464/2012

Dómur Hæstaréttar í máli nr. 464/2012, sem varðar annað fjármálafyrirtæki en Lýsingu, fjallar um undantekningartilvik um að fullnaðarkvittanir gangi framar meginreglu um fullar efndir samkvæmt samningum.

Til að undantekningarreglan eigi við þurfa tiltekin skilyrði að vera fyrir hendi skv. forsendum dómsins. Lýsing telur að þeim skilyrðum sé ekki fullnægt hvað snertir samninga félagsins.

Dómurinn snýr að afmörkuðu máli og afmarkaðri kröfugerð. Fram hefur komið í yfirlýsingum um málið frá öðrum fjármálafyrirtækjum, m.a. málsaðila í framangreindu dómsmáli, að enn ríki óvissa um ýmis atriði sem þarf að eyða til að endurútreikningur geti farið fram.

Nokkur dómsmál um svokölluð gengislán eru í farvatninu og þingfesti Lýsing m.a. flýtimeðferðarmál í sumar um samning félagsins og væntir dóms innan skamms tíma. Þegar niðurstöður álitaefna liggja fyrir og ef þær gefa tilefni til mun endurútreikningur fara fram.

Lýsing hf. vill vekja athygli viðskiptavina sinna á því að  óheimilt er að flytja bifreiðar úr landi, sem Lýsing  er skráður eigandi að eða eru veðsettar Lýsingu án samþykkis félagsins.  Ekki er nóg að viðkomandi sé skráður umráðamaður bifreiðar. Við viljum því góðfúslega benda viðskiptavinum á að hafa sambandi við okkur í tíma og óska eftir skriflegu leyfi ef ferðinni er heitið með Norrænu eða öðru skipafélagi svo ekki þurfi til þess að koma að viðskiptavinir okkar verði stoppaðir við skipshlið.
Leyfi er einungis veitt fyrir takmarkaðan tíma í senn. Slíkt leyfi getur verið háð því að frekari tryggingar fyrir samningi séu veittar, svo sem bankaábyrgð eða tryggu veði að mati Lýsingar hf.
Reglur og skilyrði Lýsingar

Dags. 07.08.2012

Fimmtudaginn 26. júlí sl. kvað Héraðsdómur Reykjavíkur upp dóm í máli sem viðskiptamaður Lýsingar höfðaði gegn félaginu. Málið varðaði bílasamning sem aðilar höfðu gert með sér árið 2006 en helmingur fjárhæðar samningsins var gengistryggður og hinn helmingurinn í íslenskum krónum. Málatilbúnaður viðskiptamannsins byggðist á því að Lýsingu bæri að endurgreiða tiltekna fjármuni þar sem a) hann féllst ekki á endurútreikning félagsins skv. lögum nr. 151/2010 á gengistryggða hluta samningsins, b) hann teldi ekki heimild í samningi aðila til þess að verðtryggja íslenska hluta samningsins og c) hann teldi ekki heimild í samningi aðila til þess að breyta vöxtum af íslenska hluta samningsins.

Þar sem tekist er á um endurútreikningsaðferðina, sem kveðið er á um í lögum nr. 151/2010, í fjölda annarra dómsmála og Lýsing taldi mikilvægt að fá niðurstöðu skjótt um annan ágreining aðila, þ.e. hvort félaginu hafi verið heimilt að verðtryggja og breyta vöxtum af íslenska hluta samningsins, þá gerðu aðilar með sér samkomulag um að félagið greiddi, án viðurkenningar og með öllum hefðbundnum fyrirvörum, þann hluta dómkröfu viðskiptamannsins sem laut að endurútreikningi gengistryggða hluta samningsins (a). Að gefnu tilefni skal tekið fram að sá hluti dómkröfunnar var eingöngu greiddur til þess að einfalda dómsmálið og flýta því að niðurstaða fengist um þann hluta ágreinings aðila sem sneri að íslenska hluta samningsins.

Niðurstaða dómsins var annars vegar sú að það hafi ekki komið nægilega skýrt fram í samningi aðila að íslenski hluti samningsins hafi átt að vera verðtryggður (b) og var Lýsing því dæmd til að endurgreiða viðskiptamanninum verðbætur vegna þess tímabils sem krafa hans tók til. Dómurinn féllst hins vegar ekki á þau rök viðskiptamannsins að Lýsingu hafi verið óheimilt að breyta vöxtum af íslenska hluta samningsins (c) og var fjárkröfu viðskiptamannsins vegna þess því hafnað.